راهنما

تنظیم در چند ثانیه

Preferred: •••.•••.••.••
Alternate: •••.•••.••.••

هر دو لازم‌اند — نه یکی اصلی و یکی یدکی.

اگر VPN یا پروکسی روشن دارید، خاموشش کنید. آن‌ها تنظیمات شبکه را در اختیار می‌گیرند و این سرویس کار نخواهد کرد.
هر دو آدرس را وارد کنید. دو ورودی مستقل داریم؛ اگر یکی از کار بیفتد دستگاه‌تان خودش سراغ دومی می‌رود و شما متوجه نمی‌شوید. با یک آدرس، همان قطعی را حس می‌کنید.

ویندوز

  1. Settings → Network & Internet → آداپتور فعال
  2. DNS server assignment → Edit → Manual
  3. IPv4 را روشن کنید
  4. Preferred DNS: •••.•••.••.••
  5. Alternate DNS: •••.•••.••.••
  6. IPv6 را خاموش کنید

اندروید

ساده‌ترین راه — روی داده و وای‌فای هر دو کار می‌کند:

  1. Settings → Network → Private DNS
  2. گزینهٔ «Private DNS provider hostname»
  3. dns.milu-ip.com

یا به‌جایش، در تنظیمات Wi-Fi حالت IP را Static کنید و DNS 1 را •••.•••.••.•• و DNS 2 را •••.•••.••.•• بگذارید.

iPhone و iPad

  1. Settings → Wi-Fi → (i) کنار شبکه
  2. Configure DNS → Manual
  3. آدرس‌های موجود را حذف کنید
  4. Add Server: •••.•••.••.••
  5. و دوباره Add Server: •••.•••.••.••
🍎

مک

  1. System Settings → Network → شبکهٔ فعال
  2. Details… → DNS
  3. با دکمهٔ آدرس‌های موجود را حذف کنید
  4. با + این را اضافه کنید: •••.•••.••.••
  5. و بار دوم: •••.•••.••.••
  6. OK → Apply

روی نسخه‌های قدیمی‌تر: System Preferences → Network → Advanced → DNS. بعدش در ترمینال: sudo dscacheutil -flushcache

مودم یا روتر

در تنظیمات DHCP مودم، هر دو آدرس را بگذارید تا همهٔ دستگاه‌های خانه — از جمله تلویزیون و کنسول — یکجا پوشش داده شوند:

  • Primary DNS: •••.•••.••.••
  • Secondary DNS: •••.•••.••.••

اگر مودم فقط یک فیلد دارد، آدرس اول را بگذارید — ولی آن‌وقت افزونگی ندارید.

ویندوز

نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز

میان‌بری که روی همهٔ نسخه‌ها کار می‌کند

به‌جای گشتن در تنظیمات هر نسخه، این مسیر از ویندوز XP تا ۱۱ یکسان است:

  1. کلید Windows و R را با هم بزنید
  2. تایپ کنید ncpa.cpl و Enter
  3. روی کارت شبکهٔ فعال راست‌کلیک → Properties
  4. Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) را انتخاب و Properties بزنید
  5. Use the following DNS server addresses را علامت بزنید
  6. Preferred DNS server: •••.•••.••.••
  7. Alternate DNS server: •••.•••.••.••
  8. OK → OK

ویندوز ۱۰

  1. Settings → Network & Internet
  2. Change adapter options
  3. راست‌کلیک روی کارت فعال → Properties
  4. TCP/IPv4 → Properties → هر دو آدرس را وارد کنید

ویندوز ۸ و ۸.۱

  1. Control Panel → Network and Sharing Center
  2. Change adapter settings
  3. راست‌کلیک روی کارت فعال → Properties
  4. TCP/IPv4 → Properties → هر دو آدرس را وارد کنید

ویندوز ۷

  1. Start → Control Panel → Network and Sharing Center
  2. Change adapter settings
  3. راست‌کلیک روی کارت فعال → Properties
  4. TCP/IPv4 → Properties → هر دو آدرس را وارد کنید

ویندوز XP

  1. Start → Control Panel → Network Connections
  2. راست‌کلیک روی Local Area Connection → Properties
  3. Internet Protocol (TCP/IP) → Properties
  4. هر دو آدرس را وارد کنید → OK

⚠️ ویندوز XP دیگر به‌روزرسانی امنیتی نمی‌گیرد و بسیاری از سایت‌های امروزی گواهی‌شان را روی آن باز نمی‌کنند. سرویس ما کار می‌کند، ولی این محدودیت از سمت خود ویندوز است و از دست ما خارج.

سرور و شبکه

لینوکس و میکروتیک

🐧

سرور اوبونتو / دبیان

این ساده‌ترین حالت است: سرور آی‌پی ثابت دارد، پس برخلاف کاربر خانگی هیچ‌وقت لازم نیست دوباره ثبتش کنید.

روش پایدار — با systemd-resolved:

sudo mkdir -p /etc/systemd/resolved.conf.d sudo tee /etc/systemd/resolved.conf.d/milu.conf >/dev/null <<'EOF' [Resolve] DNS=•••.•••.••.•• •••.•••.••.•• Domains=~. DNSStubListener=yes EOF sudo systemctl restart systemd-resolved resolvectl status | grep -A2 'DNS Servers'

اگر سرور از systemd-resolved استفاده نمی‌کند:

sudo chattr -i /etc/resolv.conf 2>/dev/null sudo tee /etc/resolv.conf >/dev/null <<'EOF' nameserver •••.•••.••.•• nameserver •••.•••.••.•• EOF sudo chattr +i /etc/resolv.conf # قفلش کن تا DHCP بازنویسی‌اش نکند

⚠️ آن chattr +i فایل را غیرقابل‌تغییر می‌کند. اگر روزی خواستید DNS را عوض کنید، اول chattr -i بزنید وگرنه هیچ ابزاری — حتی خودتان به‌عنوان root — نمی‌تواند ویرایشش کند و علتش هم پیدا نمی‌شود.

تست:

dig +short github.com

باید •••.•••.••.•• یا •••.•••.••.•• برگردد — هرکدام که سرور در آن لحظه از آن پرسیده باشد. اگر آی‌پی واقعی گیت‌هاب برگشت، تنظیم اعمال نشده است.

میکروتیک

  1. IP → DNS → در فیلد Servers هر دو آدرس را وارد کنید: •••.•••.••.••, •••.•••.••.••
  2. گزینهٔ Allow Remote Requests را تیک بزنید
  3. آدرس‌های DNS دیگر را پاک کنید تا روتر سراغشان نرود

یا از ترمینال:

/ip dns set servers=•••.•••.••.••,•••.•••.••.•• allow-remote-requests=yes /ip dns cache flush
مهم: وقتی DNS را روی روتر می‌گذارید، همهٔ دستگاه‌های پشت آن از این سرویس استفاده می‌کنند — ولی از دید ما فقط یک آی‌پی دیده می‌شود، یعنی همهٔ آن دستگاه‌ها روی یک اشتراک حساب می‌شوند. برای خانه یا دفتر مناسب است؛ اگر تعداد دستگاه‌ها زیاد است، تعرفهٔ مخصوص دفتر را بگیرید.

یک تنظیم مهم در مرورگر

مرورگرها تنظیم DNS مستقل خودشان را دارند و تنظیم سیستم را نادیده می‌گیرند. اگر این را خاموش نکنید، بقیهٔ مراحل بی‌اثر می‌شود.

Chromechrome://settings/security → Use secure DNS → Off
Edgeedge://settings/privacy → Use secure DNS → Off
Bravebrave://settings/security → Use secure DNS → Off
Operaopera://settings/privacy → Use secure DNS → Off
Opera GXopera://settings/privacy → Use secure DNS → Off
Firefoxabout:config → network.trr.mode = 5
Windows 11DNS server assignment → DNS over HTTPS → Off
اپرا و Opera GX یک نکتهٔ اضافه دارند. هر دو VPN داخلی دارند که در Opera GX معمولاً از ابتدا روشن است. تا وقتی روشن باشد هر تنظیم DNS بی‌اثر است، چون خود مرورگر مسیر را در دست می‌گیرد.
opera://settings/vpn → VPN → Off
در Opera GX ممکن است با نام GX VPN در نوار کناری هم باشد؛ آن را هم خاموش کنید.

آدرس‌های بالا را در نوار آدرس همان مرورگر بزنید. اگر باز نشد، از منو بروید: Settings → Privacy & security → Use secure DNS.

بررسی نهایی

ویندوز پاسخ‌های DNS را برای مدتی نگه می‌دارد. بعد از تغییر تنظیمات، تا وقتی این حافظه پاک نشود ممکن است هنوز جواب‌های قدیمی را ببینید و فکر کنید کار نکرده. پاک‌کردنش یک دستور است — ولی باید بدانید کجا تایپش کنید.

پنجرهٔ Command Prompt را کجا باز کنیم

  1. کلید Windows و R را با هم بزنید — پنجرهٔ کوچکی به نام Run باز می‌شود
  2. تایپ کنید cmd و Enter بزنید
  3. پنجره‌ای سیاه با متن سفید باز می‌شود. همان Command Prompt است.
  4. دستور زیر را تایپ کنید (یا کپی کنید و راست‌کلیک بزنید) و Enter

برای کپی، روی کادر بالا بزنید. در Command Prompt، چسباندن با راست‌کلیک انجام می‌شود — Ctrl+V در نسخه‌های قدیمی کار نمی‌کند.

اگر درست انجام شده باشد این پیام را می‌بینید:

Successfully flushed the DNS Resolver Cache.

روی سیستم‌عامل‌های دیگر

مک sudo dscacheutil -flushcache; sudo killall -HUP mDNSResponder
لینوکس sudo resolvectl flush-caches
اندروید و iOS حالت پرواز را روشن و دوباره خاموش کنید

در مک، ترمینال را از Spotlight (کلید Command و Space، بعد تایپ Terminal) باز کنید.

بعدش چه کنیم

  1. مرورگر را کامل ببندید و دوباره باز کنید — نه فقط تب را
  2. در پنل کاربری مطمئن شوید دسترسی این دستگاه فعال است
  3. اگر VPN یا پروکسی روشن است، خاموشش کنید
اگر باز هم کار نکرد، این را در Command Prompt بزنید تا ببینید دستگاه واقعاً از کدام DNS استفاده می‌کند:
ipconfig /all | findstr /i "DNS Servers"
باید •••.•••.••.•• و •••.•••.••.•• را نشان بدهد. اگر آدرس دیگری دیدید، تنظیم روی کارت شبکهٔ اشتباهی اعمال شده — معمولاً وقتی هم Wi-Fi و هم کابل شبکه وصل باشند.